У ААТ “Васілішкі” прайшло ўрачыстае ўшаноўванне маладога камбайнера Уладзіслава Гушчы. Працаўнік палёў стаў першым 3-тысячнікам у рэспубліцы сярод маладых камбайнераў у рамках рэспубліканскага праекта “Моладзь – за ўраджай!”

Прайшло ўсяго некалькі дзён з таго часу, як мы распавядалі пра Уладзіслава Гушча з ААТ «Васілішкі». Тады ён першым у вобласці намалаціў 2 тысячы тон і быў другім у рэспубліцы. А зараз – новы віток. Хлопец узяў мяжу 3 тысячы тон збожжа новага ўраджаю і стаў першым сярод маладых камбайнераў не толькі ў раёне і вобласці, але і ў краіне.

Павіншаваць маладога лідэра прыехалі першы сакратар Цэнтральнага камітэта ГА “БРСМ” Уладзімір Паўлоўскі, першы сакратар Гродзенскага абкама ГА “БРСМ” Пётр Касіцкі і першы сакратар Шчучынскага райкама Дзмітрый Чывіль. Госці, уручаючы дыпломы і падарункі, усміхнуліся і спыталі: “Ну што, зараз да чатырох?”. У гэтага хлопца ўжо хочацца верыць безумоўна.

Уладзімір Паўлоўскі адзначыў, што сёння на жніве задзейнічана каля пяцісот маладых камбайнераў і крыху больш за трыста вадзіцеляў. І асобна падкрэсліў, што ва ўборачнай кампаніі ўдзельнічаюць не толькі хлопцы, але і дзяўчынкі – літаральна нядаўна ўзнагароджвалі першую двухтысячніцу.

— У такую ​​гарачую пару мы, як самая масавая моладзевая арганізацыя, не можам застацца ўбаку і не падтрымаць нашых перадавікоў, – сказаў лідэр Беларускага рэспубліканскага саюза моладзі. — Сельская моладзь забяспечвае харчовую бяспеку краіны. Важна, каб хлопцы бачылі: іх працу шануюць і паважаюць. Уладзіслаў – сапраўдны прыклад для ўсіх, хто працуе ў полі.

Пётр Касіцкі дадаў:

— Першы трохтысячнік менавіта сярод маладых камбайнераў у вобласці – гэта вельмі прыемна. Гэта прыклад для пераймання. Для тых, хто навучаецца, хто ўжо працуе ў сельскай гаспадарцы. Уладзіслаў яшчэ раз даказаў, што моладзі давяраюць складаную тэхніку і складаную працу. Кожны малады чалавек мае ўсе ўмовы для развіцця – няхай гэта будзе сяло, няхай гэта будзе горад.

Сам Уладзіслаў на ўзнагароджанні выглядаў стомленым, але шчаслівым. У размове прызнаўся: учора, калі дайшоў да трох тысяч, не паверыў свайму выніку.

— Было вельмі складана. Літаральна пары тон не хапала, – распавядае ён. – Спаў яшчэ менш, чым раней. Калі патэлефанаваў дадому і сказаў, што ўзяў запаветную мяжу, бацькі вельмі ўзрадаваліся.

Пытаю: «Вынікам задаволеныя? Будзеце ставіць новыя мэты?» Уладзіслаў усміхаецца:

• Вядома, я вельмі стараюся. Спадзяюся, у наступным сезоне дасягнем большага. Я люблю працаваць на зямлі.

І зноў, як і ў мінулы раз, ён дзякуе калектыву:

• Рабяты ў нас добрыя, хутка пад’едуць – не дай бог паломка якая. Званок – і адразу ляцяць. Нашае кіраўніцтва прэміямі матывуе. Дырэктар Антон Бурнас амаль кожны дзень на полі, хвалюецца за кожнага.

Канец сезона блізка. Але Уладзіслаў не змяншае тэмпу:

— Будзем трымаць пазіцыю. Старацца, каб не дагналі. Упэўнены, у наступным годзе яшчэ сустрэнемся.

_{Вікторыя ШЫЛКО.
Фота аўтара.}