У ААТ “Васілішкі” адзінаццаць маладых спецыялістаў, якія папоўнілі рады гаспадаркі ў гэтым і мінулым гадах, прынялі ўдзел у азнаямленчай праграме і сустрэліся за круглым сталом з кіраўніцтвам.

Маладыя эканамісты, бухгалтары і інжынеры-механікі, чыя праца часта праходзіць у кабінетах, атрымалі магчымасць убачыць маштабы вытворчасці на свае вочы. Іх правялі па сучасных малочнатаварных комплексах і машынных дварах, паказаўшы ўвесь цыкл работы гаспадаркі.

На машынным двары “Гурнафель” ролю правадніка і апавядальніка ўзяў на сябе малады інжынер-механік Яўген Запаснік, які сам прыйшоў у гаспадарку па мэтавым накіраванні пасля заканчэння Гродзенскага дзяржаўнага аграрнага ўніверсітэта.

• На сваім вопыце магу сказаць, што, прыходзячы пасля ВНУ, ты выдатна ведаеш тэорыю, але рэальныя вытворчыя працэсы на зямлі – гэта зусім іншае, – растлумачыў Яўген Запаснік. – Я сам тут малады спецыяліст, і мне было важна паказаць хлопцам, якая магутная тэхніка ў нас працуе, як уладкованы наш мехдвор. Прыемна бачыць, як у калегаў загараюцца вочы, калі яны бачаць, як усё ўладкавана.

Яўген, які прыехаў з Ліды, упэўнены: умовы для працы і жыцця тут “супер”. Ён і іншыя хлопцы-спецыялісты жывуць у інтэрнаце ў Гурнафелі.

Як расказала намеснік дырэктара па ідэалагічнай рабоце Святлана Габіс, інтэрнат – гэта былы будынак Гурнафельскай школы, які гаспадарку поўнасцю адрамантаваў і пераабсталяваў пад 16 камфартабельных жылых пакояў. Дзяўчыны ж засяляюцца ў 2-3-пакаёвыя добраўпарадкаваныя кватэры. “Гэта наш уклад у тое, каб моладзь адчула: тут ім рады і пра іх клапоцяцца”, – падкрэсліла Святлана Габіс.

Кіраўніцтва “Васілішак” не сумняваецца, што маладыя спецыялісты – гэта галоўны стратэгічны рэсурс. Гэтую думку развівае і дырэктар ААТ “Васілішкі” Антон Бурнос.

• Для мяне чуць маладое пакаленне – неабходнасць для развіцця, – заявіў Антон Бурнос. – Наша галоўная мэта – стварыць такія ўмовы, каб яны захацелі застацца назаўжды. Што патрэбна моладзі ў аграгарадку? Перспектыва кар’ернага росту, высокая зарплата, уласнае жыллё і, вядома, актыўны вольны час. І мы працуем над усімі гэтымі напрамкамі.

Гісторыі саміх маладых спецыялістаў пацвярджаюць: тут можна знайсці і цікавую працу, і спакойную ўпэўненасць у заўтрашнім дні.

Юлія Арабковіч, заатэхнік-селекцыянер, прыйшла па мэтавым накіраванні летась. “Я сама з Васілішак, уся мая сям’я працуе ў гэтай гаспадарцы. Сваю спецыяльнасць выбрала спантанна пасля экскурсіі ў аграрны ўніверсітэт, а ў канторы адразу прапанавалі мэтавае. Мая задача – сартаванне і ідэнтыфікацыя жывёл. Гэта вельмі цікава, а галоўнае, дзень пралятае хутка”, – падзялілася Юля.

Вячаслаў Стэльмашак, аграном, прыехаў сёлета з Гродна. “Спачатку, вядома, сумаваў па горадзе, але цяпер ужо асвоіўся. Добра, Гродна побач, на выхадныя заўсёды езджу дадому, – расказвае Вячаслаў. – Мне падабаецца, як тут спакойна і ўтульна, ніхто нікуды не спяшаецца. Пасля рабочага дня магу пагуляць па Гурнофелю, пачытаць, атрымаць асалоду ад прыроды”. Ён знаходзіць у мерным жыцці аграгарадка тое, чаго не хапае ў гарадской мітусні.

Кульмінацыяй сустрэчы стаў круглы стол з удзелам кіраўніцтва сельгаспрадпрыемства. У цэнтры ўвагі былі ініцыятывы па арганізацыі вольнага часу: ад жадання бачыць у аграгарадку спартыўную залу для рэгулярных трэніровак да просьбаў аб дапамозе ў арганізацыі культурна-масавых мерапрыемстваў і маладзёжных вечарынак на месцах.

• Маладыя людзі пазначылі тыя кропкі росту, якія, магчыма, выслізгваюць ад нашай увагі, – падсумаваў Антон Бурнос. – Па частцы спартыўнага развіцця праца ўжо наладжана: у мясцовай школе функцыянуе выдатная спартыўная зала, і для работнікаў прадпрыемства выдзелены спецыяльны гадзіннік для заняткаў, што гарантуе камфорт і засяроджанасць на трэніроўках. Асоба падкрэслю: гэта клопат прафсаюзнага камітэта і адміністрацыі аб здароўі нашых працаўнікоў. З лістапада пачне працаваць басейн у Васілішках, і для ўсіх маладых спецыялістаў будуць прадастаўлены бясплатныя абанементы. Што да культурнага вольнага часу, то наш Дом культуры валодае ўсёй неабходнай базай. Мы падтрымаем любую стваральную ініцыятыву моладзі па арганізацыі тэматычных вечарын і дыскатэк. Галоўнае – узяць на сябе арганізацыйную частку і паказаць жаданне да актыўнага ўдзелу ў грамадскім жыцці аграгарадка.

_{Дыяна Кейка.
Фота аўтара.}