У ААТ «Васілішкі» ў гэтыя восеньскія дні кіпіць напружаная, але не якая церпіць мітусні праца. Тут, на полі каля вёскі Прымакі, стартавала ўборачная кампанія белакачаннай капусты, якая, як і многія гады да гэтага, абяцае быць паспяховай. Сёлета ўвесь ураджай стратэгічна важнай культуры папоўніць засекі стабілізацыйнага фонду краіны.

Як распавёў Пётр Лютастанскі, начальнік пладовага саду ААТ «Васілішкі», працы пачаліся дастаткова рана – 9 кастрычніка.

У гэтым годзе пад капусту ў нас занята 10 гектараў, – тлумачыць ён. – Вырошчваем два правераных гібрыда на працяглае захоўванне – гэта «Старыдор F1» і «Золтан F1». Гэта позняспелага гатунку, якія выдатна падыходзяць для нашых мэт. Практычна ўся прадукцыя – 766 тон – будзе закладзена ў фонд.

Адметная рыса ўборачнай у “Васілішках” – захаванне ручной працы пры зборы ключавых культур. «Усё агародніцтва ў нас механізавана, але з капустай пакуль застаецца ручная ўборка, – кажа Пётр Лютастанскі. – Мы разумеем, што для працяглага захоўвання крытычна важна адсутнасць механічных пашкоджанняў. Таму зразаем качаны ўручную, пакідаючы некалькі якія крыюць лісця і кароткую качан – гэта гарантыя таго, што капуста будзе захоўвацца да самай вясны».

Збор ураджая вядзецца з максімальнай асцярожнасцю: працоўныя зразаюць качаны вострым нажом і адразу ж беражліва грузяць іх у кантэйнеры на поле, выкарыстоўваючы вазы для транспарціроўкі.

• У дзень збіраем больш за 200 кантэйнераў, – удакладняе кіраўнік. – Ураджайнасць высокая – прыкладна 70 тон з гектара на сённяшні дзень, і тэндэнцыя ідзе на павелічэнне. Мы ўжо выканалі працы прыкладна на трэці плошчы.

Нягледзячы на ​​фізічную складанасць працэсу, людзі працуюць з агеньчыкам. Надвор’е, паводле слоў аграрыяў, на працэс уплывае нязначна. Каб забяспечыць камфорт і здароўе работнікаў, гаспадарка паклапацілася аб спецадзенні.

Мы закупілі спецыяльныя воданепранікальныя касцюмы, – кажа Пётр Лютастанскі. – А яшчэ для ўсіх арганізавана гарачае харчаванне – абед прывозяць прама на поле. Змена доўжыцца з 9 раніцы да 6 вечара.

Сярод тых, хто штодня выходзіць на капуснае поле, – Надзея Войтка, садоўнік пладовага саду. Яна працуе ў гаспадарцы ўжо 17 год.

Вядома, фізічна гэта няпроста, але мне вельмі падабаецца сам працэс, – дзеліцца Надзея, спрытна варочаючы нажом. – У гэтай манатоннасці ёсць сваё хараство. А праца на свежым паветры – гэта наогул лепшае, што можа быць! Усё кампенсуе. Мы разумеем, што наша праца – гэта залог таго, што зімой людзі будуць забяспечаны якаснай гароднінай.

У бліжэйшай перспектыве ручная праца на капусным полі, магчыма, адыдзе ў гісторыю.

Мы плануем закупіць спецыяльныя камбайны для ўборкі капусты, – анансуе Пётр Лютастанскі. – Гэта дазволіць не толькі істотна паскорыць працэс, але і захавае высокую якасць уборкі, паколькі сучасныя камбайны абсталяваны беражлівымі сістэмамі зрэзу і пагрузкі, а некаторыя нават чысцяць качаны прама ў полі. Гэта будзе наступны крок у мадэрнізацыі нашага агародніцтва.

А пакуль, у восеньскіх пейзажах Гродзеншчыны, працягваецца ручная, карпатлівая, але такая неабходная работа – залог харчовай бяспекі і багатага стабілізацыйнага фонду краіны.

_{Дыяна Кейка.
Фота аўтара.}