ААТ Васілішкі - шматгаліновая гаспадарка, якая спецыялізуецца на вырошчванні збожжавых і зернебабовых культур, насення масленічных культур, бульбы, цукровых буракоў, кармавых культур, развядзенні свіней і малочнай буйной рагатай жывёлы, вырошчванні пладоў і гародніны.

231522, вул. Савецкая, 30, а.г. Васілішкі, Шчучынскі раён, Гродзенская вобласць

+375 (15) 147-93-07
+375 (15) 147-93-14 (факс)

Небяспека пад пяццю сантыметрамі

Першыя замаразкі і першыя трагедыі. Чаму дзяцей і рыбакоў так цягне на лёд, які абсалютна не выклікае даверу?

Літаральна на днях у Гродзенскім раёне загінуў рыбак, праваліўшыся пад тонкі лёд. Таўшчыня пакрыцця складала 5 гл пры мінімальна дапушчальнай для вынахаду чалавека ў 7-10 гл. І калі дасведчаны рыбалоў падвергнуў сябе такой рызыцы, што казаць аб дзецях, якія ў сілу няспеласці могуць зайсці куды заўгодна?

– Пакуль абсалютна недапушчальна знаходжанне на ледаставе людзей, – распавёў старшыня Шчучынскай арганізацыі АСВОД, старэйшы матрос-выратавальнік Валерый Крок. -Цяпер таўшчыня лёду вар’іруецца ад 2 да 5 сантыметраў, але школьнікі ўсё роўна імкнуцца апрабаваць яго трываласць.

У мінулым годзе, дарэчы, у сілу вільготнага надвор’я, неабходная таўшчыня скарынкі так і не сфармавалася. Што не перашкодзіла бясстрашным аматарам зімовай рыбалкі і дзецям масава выбірацца на лёд. Выратавальнік рэкамендуе на будучыню тым, хто займаецца падлёднай рыбалкай, мець пры сабе выратавальны камізэлька, лядовыя шылы і вяроўку даўжынёй да 20 метраў з пятлёй.

Асаблівая ўвага ў гэтым годзе будзе надавацца кантролю дзяцей да 14 гадоў. Валерый Крок растлумачыў, што дзеці не павінны знаходзіцца на лёдзе без нагляду дарослых. За гэта прадугледжана папярэджанне, у выпадку паўторных вылазак – штраф.

– Нягледзячы на ​​мінусавую тэмпературу, якая трымалася ўвесь апошні тыдзень, вадаёмы не змерзлі дастаткова моцна, – падзяліўся інспектар Співа Шчучынскага РАНС Віталь Панасевіч. – Цяпер жа тэмпература вагаецца і паднімаецца да плюсавой, а гэта значыць, што ў лёду не будзе ніякай трываласці. Відаць, што лёд бура-шэры, брудны. Гэта сведчыць аб тым, што ён добра падтаў. Выходзіць трэба на блакітны лёд, нават белы лёд ужо не такі трывалы.

Асабліва слабы лёд паблізу б’юць ключоў і сцёкавых вод – як раз туды і імкнуцца спусціцца на гарадскім сажалцы дзеці і падлеткі. «Заўсёды пры абходзе тлумачу, што няма чаго ім рабіць на вадаёмах, але хіба словам камусьці давядзеш? Не хацелася б, каб справа даходзіла да выкліку супрацоўнікаў міліцыі і афармлення пратакола», – кажа старшыня Асвода.

Калі вы патрапілі ў бяду ці ж бачыце, што камусьці патрэбна дапамога, абавязкова тэлефануйце па нумарах 101 ці 112.

Дыяна Кейко.

У год 75-годдзя трагедыі ў вёсцы Вялікае Сяло сіламі ААТ “Васілішкі” быў адноўлены помнік расстраляным бандытамі настаўнікаў Іосіфа і Соф’і Камінскіх

Мы працягваем наш сумесны з пракуратурай Шчучынскага раёна праект, у якім на старонках “Дзянніцы” аднаўляем рэальныя гісторыі людзей, што пацярпелі ад злачынных дзеянняў тэрарыстаў Арміі Краёвай падчас Вялікай Айчыннай вайны і ў пасляваенны перыяд.

Расследаванні крымінальных спраў мінулых гадоў працягваюцца і сёння, выяўляюцца новыя факты генацыду насельніцтва Беларусі і нашага рэгіёна ў прыватнасці. Дый нават вядомае раней не шкодзіць узняць з архіваў, каб у Год гістарычнай памяці нагадаць маладому пакаленню, якой цаной даліся сённяшні мірны дзень і стабільнасць у грамадстве.

Ніколі не павінны паўтарыцца трагедыі, што выклікала калісьці ідэалагічнае і палітычнае процістаянне паміж людзьмі: адны ўмацоўвалі савецкую ўладу, а другія за гэта забівалі, здзекаваліся, запалохвалі… За прадстаўленымі пракуратурай дакументамі і сухімі фактамі архіўных пратаколаў – абарваныя лёсы і няспраўджаныя надзеі маладых, закаханых, поўных жадання плённа працаваць і будаваць новае шчаслівае жыццё. Яны прыязджалі ў Заходнюю Беларусь уздымаць калгасы, вучыць і лячыць, а іх… забівалі.

Расстраляныя мары

Старажылы Вялікага Сяла ўзгадваюць, як пасля вайны ў іх вёсцы з’явіўся настаўнік з Віцебшчыны – вясёлы, прыгожы, таварыскі. Іосіф Камінскі нязменна насіў ваенны шынель і гімнасцёрку, відаць, давялося хлопцу прайсці нялёгкімі франтавымі дарогамі. Ён так марыў аб мірным жыцці: вучыць дзяцей, стварыць сям’ю, глыбока пусціць карані ў тутэйшых мясцінах…

Будынка школы ў Вялікім Сяле не было – урокі вялі па хатах. І тады Камінскі вырашыў будаваць: дабіваўся, каб перавезці пад школу дыхтоўны пустуючы дом з Тальмаўшчыны, гаспадар якога паехаў на жыхарства ў Польшчу.

Трэба сказаць, не работай адзінай жыў малады настаўнік. На адной з педагагічных канферэнцый у раёне ён пазнаёміўся з абаяльнай калегай. Соня выкладала ў Калечыцах. Таксама была камсамолкай, таксама прыехала на Шчучыншчыну з Усходняй Беларусі. Завязалася сяброўства, якое перарасло ў вялікае каханне. Аднак часы былі неспакойныя. Вось што калісьці расказвала каляжанка Соф’і Камінскай: “Не ўсе мясцовыя жыхары прымалі савецкую ўладу, многіх пужала слова “калгас”, людзі з недаверам адносіліся да прыезджых настаўнікаў… Не раз атрымлівалі запіскі з пагрозамі: ад нас патрабавалі з’ехаць. Здаралася, што мы прыходзілі ў школу, а парты вынесены на вуліцу, усё ўверх дном перавернута… Аднойчы добрыя людзі папярэдзілі, каб мы не начавалі дома. У тую ноч бандыты жорстка збілі 13 чалавек – камсамольцаў, сельсавецкіх актывістаў…”

Гэтыя ўспаміны Галіны Шакалавай былі змешчаны ў тым ліку і ў кнізе “Памяць. Шчучынскі раён”. А яшчэ прыяцелька Соф’і Камінскай узгадвае, як Соня закахалася ў свайго калегу з Вялікага Сяла і проста свяцілася ад пачуццяў, як напрыканцы лета 1947-га яны пабраліся з інтэлігентным і абаяльным Іосіфам. Хто ж ведаў тады, што такім кароткім будзе шчасце супружнай настаўніцкай пары?

З паказанняў сведкі Сабіны Седляр – жыхаркі вёскі Вялікае Сяло:

“Спачатку Іосіф Камінскі адзін кватараваў у нашай хаце, дзе мы, дзеці, жылі разам з мамай, а пазней засялілася і ягоная жонка Соф’я. Як потым расказвала мне мама, маладыя пражылі разам літаральна два тыдні!

Аднойчы сярод ночы мы пачулі звон разбітага шкла і крык Соні. Бандыты ўламіліся ў наш дом, дзе ўсе нават не паспелі ўскочыць з ложкаў. Абразіўшы маму брыдкімі словамі, яны накрылі ёй твар коўдрай і папярэдзілі: “Ляжы ціха, а то заб’ём цябе і тваіх дзяцей”. Гэтыя людзі ўвайшлі ў пакой да Камінскіх, пачуліся стрэлы. Калі забойцы пакінулі дом, мама хуценька вывела нас на вуліцу і да раніцы хавала за дальнім кустом бэзу.”
Восенню вучняў у Вялікім Сяле прыняла новая школа, якую будаваў Іосіф Камінскі і ў якой марыў сеяць разумнае, добрае, вечнае разам з любімай Соняй.

Падчас допыту ў 1949 годзе ўдзельнік банды Анатоля Радзівоніка (Олеха) Зыгмунд Аляхновіч, ён жа Гром, расказаў, што Камінскіх расстраляў у жніўні 1947 года Іосіф Малюкевіч па мянушцы Яшэмб і яшчэ адзін акавец.

Забойцы былі настолькі дробязнымі, што забралі ў настаўніка кішэнны гадзіннік. Гэта так – рэмарка…

Знішчалі цэлымі сем’ямі

Праз месяц тэрарысты забілі яшчэ аднаго маладога жыхара Вялікага Сяла. 22-гадовы Іван Арабчык дэмабілізаваўся ў 1947 годзе, таксама прайшоў франтавымі дарогамі, Перамогу сустрэў у Берліне. Усёй сваёй юначай душой ён падтрымліваў новую ўладу, што змагалася за справядлівасць і роўнасць людзей. Відаць, не ўсім гэта спадабалася. Падзеі развіваліся так: хлопца заманілі ў пастку – запрасілі на танцы ў Шчучын, а па дарозе… выстралілі. Абарвалася яшчэ адно жыццё.

Восенню 1948 года тая ж групоўка Грома расстраляла дырэктара Хадзілонскай школы Іосіфа Ількевіча і яшчэ аднаго прадстаўніка Савецкай улады. Яны на той момант знаходзіліся ў сельвыканкаме, а вось жанчына-сакратар успела ўцячы ад бандытаў праз акно.

 Зімой маштабная драма разыгралася ўжо ў вёсцы Куверкі (зараз гэта Старадворцы Шчучынскага раёна). У пратаколе допыту абвінавачванага Зігмунда Аляхновіча (Грома) запісаны прызнанні, як у другой палове снежня 1948 года ў вёсцы Куверкі баевікі Мазепа, Снапок, Куліс і Ігнат Лябецкі па мянушцы Дуб расправіліся з трыма сем’ямі вяскоўцаў, у выніку чаго было забіта ці то 10, ці то 12 чалавек. Бандыты нават не лічылі.
 Не пашкадавалі тады і прыезджага доктара з жонкай ды маленькай дачушкай, які вельмі многім дапамагаў, ратаваў ад хвароб, а вось сябе і родных не ўбярог ад бандыцкіх куль.

“Імя ўрача, на жаль, не памятаю. Але дакладна ведаю, што ён лячыў нашага тату. Увогуле людзі пра яго вельмі добра адгукаліся, – расказвала жыхарка Старадворцаў Генавефа Амшэй. – Бандыты тады са зброяй прыйшлі ў вёску. Дарослыя казалі, што сярод незнаёмцаў быў і мясцовы – жыхар з вёскі Калечыцы. Я, канешне, была тады малая, але памятаю, як доўга жудасныя падзеі пераказвалі і абмяркоўвалі мае бацькі, іншыя вяскоўцы. Хіба ж такое забудзецца?”

У 1949 годзе Зыгмунд Аляхновіч – Гром, ён жа ад’ютант Олеха, быў прыгавораны да 25 год пазбаўлення волі.

Валянцін НАВАДВОРСКІ.
Фота Аляксандра КАСПЕРЧУКА.

Аб завяршэнні асноўных работ у сельскагаспадарчай галіне, прафесійным свяце аграрыяў, правядзенні будаўнічых работ гаварылі на раённай планёрцы.

Паводле інфармацыі першага намесніка старшыні – начальніка ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання райвыканкама Ігара Аверкі, у сельскагаспадарчых арганізацыях раёна на 9 лістапада кукуруза на зерне ўбрана з 4289 гектараў, гэта 82 працэнты адведзенай для культуры плошчы. Намалочана 34549 тон кукурузнага збожжа пры сярэдняй ураджайнасці 80,6 ц/га. Нарыхтавана збожжа кукурузы метадам плюшчэння і драбнення 12639 тон. Цукровы бурак убраны з 91 працэнта плошчаў, ураджайнасць складае 572 ц/га. На цукровы камбінат вывезена 38,2 тыс. тон салодкага кораня, ці 53% ад задання.  

Скончыць уборку кукурузы і буракі, нарасціць тэмпы па ўздыме зябліва – гэтыя і іншыя задачы стаяць перад аграрыямі раёна. Таксама кіраўнік раёна Аляксей Садоўскі засяродзіў увагу на пастаноўцы на захоўванне тэхнікі, якая не выкарыстоўваецца, завяршэнні да 15 лістапада падрыхтоўкі жывёлагадоўчых аб’ектаў да работы ў зімова-стойлавы перыяд.

— Ужо зусім мала часу застаецца да прафесійнага свята работнікаў сельскагаспадарчай галіны, якое адзначаецца ў трэцюю нядзелю лістапада. Адзначыць уклад працаўнікоў палёў і ферм Шчучыншчыны ў харчовую бяспеку краіны трэба самым дастойным чынам, – сказаў старшыня райвыканкама.

У сферы будаўніцтва і жыллёва-камунальнай гаспадаркі абмяркоўваліся пытанні ўзвядзення і рамонту аб’ектаў. У цэнтры ўвагі кіраўніка раёна – завяршэнне капітальнага рамонту трох дамоў у раённым цэнтры. Шчучынскае РУП ЖКГ працягвае рамонт даху ў раённым цэнтры культуры і народнай творчасці, завершаны работы па ўладкаванні «астраўка бяспекі» на праезнай частцы па вуліцы Леніна. Старшыня райвыканкама паставіў задачу паскорыць работы па мадэрнізацыі і цеплавой рэабілітацыі фасадаў будынка Дома Саветаў, рамонце даху і фасадаў Муранскай царквы-крэпасці абароннага тыпу, добраўпарадкаванні вуліцы Мележа.

Аляксей Валянцінавіч падкрэсліў, што неабходна мяняць падыходы пры выкананні будаўнічых работ, якія павінны праводзіцца ў строгай адпаведнасці з графікам. Былі ў кіраўніка раёна прэтэнзіі і да арганізацыі вулічнага асвятлення ў горадзе. Усе агучаныя праблемы ўзяты на асабісты кантроль старшыні.

На планёрцы разгледзелі і шэраг іншых актуальных пытанняў: вакцынацыі ад грыпу жыхароў раёна, незавершанага будаўніцтва шэрагу аб’ектаў, выканання плана па нарыхтоўцы другасных матэрыяльных рэсурсаў, крымінагеннай сітуацыі і пажарнай бяспекі.

Сяргей КАСПЕРЧУК.

Cход акцыянераў ААТ “Васілішкі”

ПАВАЖАНЫЯ АКЦЫЯНЕРЫ ААТ «ВАСІЛІШКІ»! 15 лістапада 2022 года адбудзецца пазачарговы агульны сход акцыянераў ААТ “Васілішкі”. Сход пройдзе па адрасе: Гродзенская вобласць, Шчучынскі раён, аграгарадок Васілішкі, вуліца Савецкая, дом нумар 30 (зала пасяджэнняў). Парадак дня пазачарговага агульнага сходу акцыянераў: Аб унясенні змяненняў у Палажэнне аб умовах і парадку перадачы ва ўласнасць грамадзян жылых памяшканняў, якія належаць ААТ “Васілішкі”. Аб зацвярджэнні Парадку ажыццяўлення закупак тавараў (работ, паслуг) за кошт уласных сродкаў у адкрытым акцыянерным таварыстве “Васілішкі” ў новай рэдакцыі. Час рэгістрацыі ўдзельнікаў сходу: у дзень правядзення сходу з 09 гадзін 45 хвілін да 10 гадзін 45 хвілін. Час пачатку правядзення сходу: 11 гадзін 00 хвілін З матэрыяламі, падрыхтаванымі да збору, можна азнаёміцца ​​па адрасе: аг. Васілішкі, вул. Савецкая, д. 30, каб. 9 у працоўныя дні (панядзелак – пятніца), пачынаючы з 8 лістапада па 14 лістапада 2022 года, з 8 гадзін 00 хвілін да 16 гадзін 45 хвілін, а 15 лістапада 2022 года – па месцы правядзення сходу. Спіс асоб, якія маюць права на ўдзел у сходзе, будзе складзены на падставе рэестра акцыянераў, сфарміраванага на 10.11.2022 г. Найменне ўпаўнаважанага органа акцыянернага таварыства і дата прыняцця ім рашэння, у адпаведнасці з якім ажыццяўляецца фарміраванне рэестра акцыянераў – рашэнне наглядальнай рады ад 31 кастрычніка 2022 года. Для рэгістрацыі пры сабе мець наступныя дакументы: акцыянеру таварыства – пашпарт, а прадстаўніку акцыянера – пашпарт і даверанасць!